Οι Άλπεις με μήκος 1.200 χλμ. αποτελούν ίσως το σπουδαιότερο οικοσύστημα της Ευρώπης και φημίζονται για τις πανέμορφες και απόκρημνες κορυφές όπως και για τα εκατοντάδες ρέματα που ρέουν προς τα πεδινά.
Η ψηλότερη κορυφή είναι το Λευκό Όρος η αλλιώς Mont Blanc με υψόμετρο 4.810 μ. Και η ονομασία Άλπεις παραπέμπει επίσης στο λευκό χρώμα. Σίγουρα το κυρίαρχο στοιχείο από τα παλιά χρόνια μέχρι και σήμερα είναι οι χιονισμένες κορυφές.
Περιμετρικά των κορυφών συναντάμε εκτεταμένα δάση φυλλοβόλων αποτελούμενα από οξιές βελανιδιές και άλλα είδη ενώ τα κυρίαρχα αειθαλή είναι η ερυθρελάτη και τα σκωτικά πεύκα. Η ερυθρελάτη είναι αρκετά διαφορετική από τα δικά μας έλατα και μπορεί κανείς να την μπερδέψει με άρκευθο.
Τα κλαδιά των δέντρων πέφτουν προς τα κάτω και στην χώρα μας αυτό το είδος το βρίσκουμε μόνο στην οροσειρά της Ροδόπης. Για να το θαυμάσει κανείς θα πρέπει να πάει μέχρι το δάσος του Φρακτού πάνω από την Δράμα. Αυτό είναι το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης αυτού του είδους.
Σήμερα οι Άλπεις αποτελούν πόλο έλξης για φυσιολάτρες και αθλητές ορεινών σπορ αφού προσφέρουν ένα μεγάλο δίκτυο χιονοδρομικών κέντρων και χιλιάδες μονοπάτια για ήπιες αλλά και δύσκολες ορειβασίες.
Πέρα από τους σκιέρ και πεζοπόρους πολλοί είναι αυτοί που φτάνουν στις Άλπεις με ποδήλατο ή μηχανές και διασχίζουν πασίγνωστα μέρη όπως το Passo dello Stelvio και άλλα. Καλύτερη εποχή για να κάνει κάποιος/α την πρώτη επαφή με τα βουνά αυτά είναι το καλοκαίρι.
Όταν οι περισσότερες κορυφές δεν έχουν χιόνια και τα μονοπάτια είναι ασφαλή για πεζοπορίες. Κάθε χειμώνα χωρίς καμιά εξαίρεση ορειβάτες και σκιερ χάνουν την ζωή τους από χιονοστιβάδες. Οπότε το καλοκαίρι αποτελεί την πιο σωστή επιλογή για μια εξερεύνηση στις Άλπεις.
Τα χωριά των Άλπεων προσφέρονται για διαμονή ενώ υπάρχουν και αρκετά κάμπινγκ για τροχοκινούμενα και σκηνές. Οι τιμές πάνε ανάλογα με το μέρος και την πολυτέλεια που έχει το κάθε ξενοδοχείο.
Στα πιο μικρά χωριά τα ξενοδοχεία είναι πιο φθηνά από τα ελληνικά νησιά για παράδειγμα. Εμείς μείναμε σε κάμπινγκ στο χωριό Zambla Alta στους πρόποδες του βουνού Pizzo Arera με κόστος διαμονής συνολικά 25 ευρώ το βράδυ για δύο άτομα και σκηνή (camping Arera).
Το κάμπινγκ αυτό είναι γεμάτο με τροχόσπιτα αλλά υπάρχει ένα πλάτωμα με πολύ καλή σκιά όπου μπαίνουν σκηνές. Τα σαββατοκύριακα γεμίζει με κόσμο αλλά τις καθημερινές είναι πολύ ήσυχο.
Με αφετηρία το κάμπινγκ είδαμε πολλά όμορφα μέρη και περπατήσαμε στην γύρω περιοχή. Σε απόσταση μιας ώρας βρίσκονται οι γνωστές λίμνες Como και Iseo. Η δεύτερη μας άρεσε περισσότερο ενώ επιτρέπεται και το μπάνιο σε αυτές. Η μεγαλύτερη δυσκολία στις λίμνες είναι το πάρκινγκ. Χρειάζεται προσοχή που παρκάρουμε ενώ στα περισσότερα μέρη είναι με πληρωμή.
Τα μονοπάτια είναι σηματοδοτημένα και με λίγη έρευνα μπορεί να καταλάβει κανείς το επίπεδο δυσκολίας. Οι Ιταλικές Άλπεις βρίσκονται υπό καθεστώς αυστηρής προστασίας.
Δεν συναντήσαμε πουθενά ανεμογεννήτριες, ούτε χαμηλά ούτε και ψηλά ενώ και το ελεύθερο κάμπινγκ απαγορεύεται. Υπάρχει ανοχή μόνο αν ξεμείνει κανείς σε κάποιο σημείο που δεν υπάρχει καταφύγιο και βάλει την σκηνή του μόνο για το βράδυ.
Στη Zambla Alta τα πιο γνωστά βουνά που μπορεί να ανέβει κανείς είναι το βουνό Pizzo Arera και το Alben. Εμείς ανεβήκαμε και στις δυο αυτές κορυφές και απολαύσαμε το υπέροχο τοπίο.
Διαδρομή Alben 2.019μ.
Από το χωρίο Zambla Alta οδηγούμε προς το Adventure Park στο νότο και ακολουθούμε την οδό Via Colle μέχρι να συναντήσουμε τον χωμάτινο δρόμο και ένα μεγάλο σπίτι μέσα στο δάσος.
Εκεί αφήνουμε το αυτοκίνητο και ξεκινάμε να περπατάμε πάνω στο δασικό δρόμο. Σε περίπου πέντε λεπτά θα δούμε στο αριστερό μας χέρι ορειβατικές ταμπέλες που μας βάζουν στο σωστό μονοπάτι. Μια από αυτές γράφει Alben.
Μπαίνουμε στο μονοπάτι και το ακολουθούμε πιστά. Πρώτα θα διασχίσουμε το πανέμορφο δάσος από οξιές ενώ λίγο παραπάνω εκεί που το δάσος αραιώνει θα κινηθούμε σε απότομη πλαγιά με θάμνους. Φτάνοντας ψηλά θα αντικρύσουμε το αλπικό.
Κινούμαστε προς τα δεξιά έχοντας μπροστά μας την κύρια κορυφογραμμή του βουνού. Η θέα είναι μοναδική. Ακολουθούμε το μονοπάτι μέχρι το μικρό καταφύγιο έκτακτης ανάγκης το οποίο είναι κτισμένο κάτω από βράχια. Από εκεί συνεχίζουμε αριστερά.
Η διαδρομή από αυτό το σημείο γίνεται πιο δύσκολη αλλά όχι απαγορευτική για πεζοπόρους που έχουν κάποια εμπειρία. Συνεχίζουμε ακολουθώντας πιστά τα σήματα. Περνάμε μέσα από μια τρύπα σε βράχο σε ένα εντυπωσιακό σημείο της πορείας και έπειτα σκαρφαλώνουμε σε σχετικά εύκολα περάσματα.
Μην προσπαθήσετε να αποφύγετε την κανονική πορεία της διαδρομής. Μπορεί για λίγο να φοβίζει το μονοπάτι αλλά μετά γίνεται ξανά ήπιο.
Αφού λοιπόν περπατήσουμε κοντά στην κορυφογραμμή του βουνού φτάνουμε ακριβώς κάτω από την κορυφή με τον μεγάλο σταυρό όπου κάνουμε την τελευταία ανάβαση μέχρι το σημείο με την μεταλλική κατασκευή που μας δείχνει που βρίσκονται οι πιο γνωστές κορυφές των Άλπεων. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 4 με 5 ώρες με επιστροφή ανάλογα με το ρυθμό μας.
Διαδρομή Pizzo Arera 2.512μ.
Η κορυφή Pizzo Arera βρίσκεται πάνω από το ορεινό κάμπινγκ Arera. Ξεκινάμε να ανηφορίζουμε με το αυτοκίνητο μέχρι το αλπικό όπου θα δούμε ένα μεγάλο πάρκινγκ. Προσοχή το αμάξι παρκάρει με πληρωμή.
Κυκλοφορεί ένας αστυνομικός με ένα μικρό αμάξι που βγάζει εισιτήριο ή θα πρέπει να πληρώσουμε χαμηλότερα και να βάλουμε το απόκομμα στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου.
Το μονοπάτι ξεκινάει αριστερά από το πάρκινγκ. Βρίσκουμε την ορειβατική ταμπέλα και μπαίνουμε στο μονοπάτι. Περπατάμε κατευθείαν στο αλπικό ενώ βλέπουμε τα τελευταία δέντρα. Πιο ψηλά θα φτάσουμε στο καταφύγιο το οποίο διαθέτει φαγητό και ποτά.
Τη μέρα που πήγαμε είχε πολλούς επισκέπτες. Σαν να είχε γιορτή το βουνό. Από το καταφύγιο αρχίζει το δύσκολο κομμάτι της διαδρομής. Το μονοπάτι γίνεται αρκετά απότομο και μοιάζει πολύ με αυτό της δικιάς μας Δίρφυς.
Συνεχίζουμε ντιρέκτ προς την κορυφογραμμή του βουνού μέχρι το σημείο που αρχίζουμε να τραβερσάρουμε προς τα δεξιά. Εκεί θα φτάσουμε στο πιο δύσκολο σημείο της διαδρομής.
Θα χρειαστεί να κατηφορίσουμε για λίγο και μετά να περάσουμε απέναντι μέχρι το συρματόσχοινο το οποίο θα μας βοηθήσει να ανέβουμε τα βράχια με ασφάλεια. Ανεβαίνουμε με προσοχή και συνεχίζουμε να τραβερσάρουμε δεξιά μέχρι να δούμε την κορυφή από πάνω μας.
Η θέα είναι φοβερή ενώ την παράσταση κλέβουν οι εντυπωσιακοί γκρεμοί γύρω από την κορυφή. Η βόρεια πλευρά μοιάζει απροσπέλαστη. Μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς ότι ο βοράς προσφέρεται για δυνατές μικτές διαδρομές. Η ορειβασία από το πάρκινγκ μέχρι την κορυφή και πίσω διαρκεί περίπου 4 ώρες.
κείμενο – φωτογραφίες: Πάνος Μπαμπαλούκας