ΚΟΖΙΑΚΑΣ

AddThis Social Bookmark Button

Διασχίζοντας τον θεσσαλικό κάμπο, με κατεύθυνση προς την κεντρική Πίνδο, το πρώτο βουνό που ορθώνεται μπροστά στον ταξιδιώτη είναι η κορυφογραμμή του Κόζιακα. Αποτελεί ένα φυσικό τοίχο, όπου πίσω από αυτόν μένουν κρυφές οι υπόλοιπες κορυφές της περιοχής.

Το σημείο εισόδου προς τους ορεινούς όγκους είναι το χωριό Πύλη Τρικάλων. Το όνομα του χωριού είναι απόλυτα ρεαλιστικό, αφού οι πλαγιές του Κόζιακα και οι πλαγιές του Ίταμου, συναντιούνται και δημιουργούν ένα φυσικό πέρασμα.

Το ψηλότερο σημείο του βουνού αγγίζει τα 1900μ. και για να το προσεγγίσει κανείς θα χρειαστεί να πάει μέχρι τα Περτουλιώτικα λιβάδια, που βρίσκονται λίγο παραπάνω από το χωριό Ελάτη. Από εκεί ξεκινάει η ευκολότερη διαδρομή προς την κορυφή. Ωστόσο υπάρχουν και άλλες πολλές διαδρομές περιμετρικά του βουνού, καθώς κι ένα μονοπάτι που διασχίζει το μεγαλύτερο μέρος της κορυφογραμμής του.

Η βλάστηση του βουνού είναι πλούσια σε φυλλοβόλα δέντρα στα χαμηλά, και στα μεγαλύτερα υψόμετρα συναντάμε πολλά έλατα, δασική πεύκη, καθώς και άρκευθους (κέδροι). Ο Κόζιακας έχει χαρακτηριστεί ως ελεγχόμενη περιοχή κυνηγιού, ένω για ορισμένα είδη απαγορεύεται το κυνήγι τους. Υπάρχουν όμως και μερικά είδη όπως η πέρδικα, ο φασιανός και το ελάφι (dama dama), τα οποία εκτρέφονται στην περιοχή και είναι επιτρεπτό το κυνήγι τους. Εκτός από τα ελάφια και τα ζαρκάδια, στο βουνό κάνουν συχνές εμφανίσεις αρκούδες και λύκοι. Στο παρελθόν έχουν σημειωθεί επιθέσεις από αγέλες λύκων, στα πεδινά χωριά των Τρικάλων, με θύματα ακόμη και γαϊδούρια.

Τα Περτουλιώτικα λιβάδια είναι το πιο επισκέψιμο σημείο του βουνού, αφού εκεί βρίσκεται το χιονοδρομικό κέντρο. Το οποίο τα τελευταία χρόνια λειτουργεί όλο και πιο αραιά, μιας και το χιόνι σε αυτό το υψόμετρο δεν κρατάει πολύ καιρό.

Μπορεί τα λιβάδια της περιοχής να είναι κατάλληλα για κατασκήνωση, όμως ο φορέας διαχείρισης, που στην προκειμένη περίπτωση είναι το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, απαγορεύει την τοποθέτηση σκηνής. Είναι απορίας άξιον πως μπορεί σε αυτό το σημείο, να έχει δημιουργηθεί ένα χιονοδρομικό κέντρο, το οποίο δεν λειτουργεί σχεδόν ποτέ, ενώ η μουσική από τα ηχεία του ακούγεται σχεδόν μέχρι το καταφύγιο. Επιπρόσθετα, για να γίνει η πίστα κατάβασης κόπηκαν πολλά έλατα. Αυτό έγινε σταδιακά, ίσως για να μην υπάρξουν αντιδράσεις.

Οι ταξιδιώτες που επιλέγουν να κατασκηνώνουν στα ορεινά είναι πραγματικά ελάχιστοι. Συγκρίνεται λοιπόν η καταστροφή που έχει γίνει λόγω του χιονοδρομικού κέντρου στην περιοχή, με την τοποθέτηση σκηνής για ένα βράδυ? Θα μπορούσε να επιτρέπεται η τοποθέτηση σκηνής έστω και σε ένα σημείο στα λιβάδια. Καλό είναι να καταλάβουν ορισμένοι, ότι πολλοί άνθρωποι ζούνε το περισσότερο μέρος της ζωής τους ανάμεσα από τσιμέντα, και η ελεύθερη κατασκήνωση είναι διαφυγή από την καθημερινότητα.

Κορυφή
Αστραπή 1900μ.

Καταφύγιο
Καταφύγιο Κόζιακα τηλ: 6977662569, 6976080613

Προτεινόμενη διαδρομή
Περτουλιώτικα λιβάδια – καταφύγιο Κόζιακα

Το σημείο εκκίνησης είναι τα Περτουλιώτικα λιβάδια και συγκεκριμένα το πάρκινγκ του χιονοδρομικού κέντρου, όπου μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητό μας.

Κοιτάζοντας τον Κόζιακα (ο Κόζιακας είναι το βουνό απέναντι από το χιονοδρομικό κέντρο), κινούμαστε για λίγα μέτρα προς τα αριστερά μέχρι να συναντήσουμε το ξύλινο γεφύρι. Το ποτάμι τους χειμερινούς μήνες κατεβάζει πολύ νερό και γι' αυτό τον λόγο για να κινηθούμε προς τα λιβάδια πρέπει να περάσουμε πάνω απ' το γεφυράκι.

Φτάνοντας στα λιβάδια, κινούμαστε προς το δάσος με τα έλατα. Ευθεία και αριστερά υπάρχει ένας χαρακτηριστικός λόφος με δέντρα και από πίσω μια μεγάλη στάνη. Μόνο στην αρχή της διαδρομής υπάρχει ένα ορειβατικό σήμα Ε4,ενώ δεν υπάρχει καμία ταμπέλα που να δείχνει την σωστή κατεύθυνση για το καταφύγιο. Λίγο σπρέι υπάρχει πάνω σε μερικές πέτρες, αλλά κι αυτό έχει ξεθωριάσει.

Φτάνουμε στην στάνη και από εκεί κινούμαστε προς τα δεξιά μέχρι να συναντήσουμε έναν σιδερένιο φράχτη, που ασχημαίνει την περιοχή. Κινούμαστε παράλληλα με τον φράχτη και προς τα πάνω και περνάμε μέσα από το δάσος, μέχρι να συναντήσουμε έναν δασικό δρόμο. Ακριβώς από την απέναντι πλευρά διακρίνεται η είσοδος του μονοπατιού. Και εδώ δεν υπάρχει σήμανση, αλλά η είσοδος φαίνεται. Στην τελευταία μας επίσκεψη φτιάξαμε κι έναν μικρό κούκο.

Στη συνέχεια μπαίνουμε στο μονοπάτι, το οποίο γίνεται κάπως απότομο και σε λίγη ώρα συναντάμε το παλαιό κύριο μονοπάτι, το οποίο έρχεται από αριστερά μας. Συνεχίζουμε προς τα πάνω, φτάνοντας σε ένα σημείο όπου το μονοπάτι σβήνει. Λίγο παραπάνω όμως βρίσκεται ο δασικός δρόμος. Βγαίνουμε στον δασικό και τον ακολουθούμε με κατεύθυνση προς τα δεξιά.

Σε λίγο συναντάμε ξανά το μονοπάτι, το οποίο είναι πλέον σημαδεμένο με κίτρινη μπογιά. Ακολουθούμε πιστά τα σήματα και πολύ σύντομα φτάνουμε στο καταφύγιο. Ένας άλλος τρόπος για να φτάσουμε στο καταφύγιο είναι και ο δασικός δρόμος. Θα πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί στις διασταυρώσεις, για να μην κατευθυνθούμε προς λάθος κατεύθυνση. Στο μεγαλύτερο μέρος υπάρχουν σήματα Ε4, αλλά καλό είναι να έχουμε και έναν ορειβατικό χάρτη.

Εικόνες: σύντομα

Copyright © 2017 MountainsGreece. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.
Το Joomla! είναι Ελεύθερο Λογισμικό που διατίθεται σύμφωνα με τη Γενική Δημόσια Άδεια Χρήσης GNU.